O Θαυμασμός

1455694199358

Ας σκεφτούμε την εξής φανταστική κοινωνία ανθρώπων,που είναι δομημένη κατα ζεύγη. Κάθε ζεύγος δημιουργείται με ελεύθερη βούληση,επιλογή και έχει πλήρη ελευθερία στην διαδικασία διαμόρφωσης του. Η κοινωνία αυτή για να διατηρήσει την ισορροπία και την ευμάρεια της, έχει έναν ειδικό προστατευτικό μηχανισμό, που στην περίπτωση ενεργοποίησης του, διαλύει αυτόματα το ζεύγος και στιγματίζει τα μέλη αυτού.
Ο προστατευτικός μηχανισμός ενεργοποιείται στην εξής περίπτωση, εάν το ζεύγος σταματήσει να αλληλοθαυμάζεται. Κάθε φορά που το ζεύγος δραστηριοποιείται προς την αντίθετη πλευρά του θαυμασμού, ό προστατευτικός μηχανισμός ενεργοποιεί την αφύπνιση που προειδοποιεί το ζεύγος. Την 100 στη φορά που θα ενεργοποιηθεί η αφύπνιση, ο προστατευτικός μηχανισμός της κοινωνίας,διαλύει το ζεύγος αυτόματα και χαράσσει το χαρακτηριστικό τατουάζ του ημικύκλιου στο πρόσωπο του κάθε μέλους του ζεύγους.
Μετά την διάλυση,το κάθε μέλος του ζεύγους είναι ελεύθερο και πάλι να βγει στην αναζήτηση νέου ζεύγους.
Τι πιστεύουμε ότι θα κάνουν τα ζεύγη αυτής της κοινωνίας;
Η απάντηση αν και φαίνεται προφανής δεν είναι.

Οφείλουμε να σκεφτούμε τα εξής:
α) Αποτελείται η κοινωνία αυτή από λογικούς ανθρώπους;
β) Αποτελείται η κοινωνία αυτή από μη λογικούς ανθρώπους;
γ) ή αποτελείται από μείγμα ανθρώπων και σε τι ποσοστό;

Αν η κοινωνία αυτή αποτελούνταν μόνο από λογικούς ανθρώπους, τότε όλοι θα φρόντιζαν ώστε να επιλέξουν το σωστό ζεύγος και θα έπαιρναν στα σοβαρά την αφύπνιση διορθώνοντας αμέσως κάθε δραστηριότητα που θα οδηγούσε μακριά από τον θαυμασμό. Κανείς δεν θα επιθυμούσε τον στιγματισμό και η κοινωνία θα χαρατηρίζονταν από αστιγμάτιστα ζεύγη γεμάτα θαυμασμό, αστιγμάτιστους απογόνους και πλήρη απέχθεια στην όποια τυχαία και μοναδική περίπτωση στιγματισμένου ζεύγους που η κοινωνία θα απέρριπτε ως μετάλλαξη.
Αν η κοινωνία αυτή αποτελούνταν μόνο από μη λογικούς ανθρώπους, τότε όλοι θα έλεγαν δεν βαριέσαι, και θα επικρατούσε χάος. Τα ζεύγη θα επιλέγονταν τυχαία και η αφύπνιση δεν θα έφερνε κανένα αποτέλεσμα. Όλοι οι άνθρωποι αυτής της κοινωνίας θα ήταν στιγματισμένοι με πολλά ημικύκλια στο πρόσωπό τους, και οι απόγονοι στιγματισμένοι και αυτοί θα έβρισκαν τον στιγματισμό ως φυσικό φαινόμενο οπότε θα επικρατούσε χάος και μη θαυμασμός.
Τέλος αν η κοινωνία αυτή αποτελούνταν από ένα μείγμα ανθρώπων, καταλαβαίνουμε πώς τα πράγματα θα βρίσκονταν κάπου στην μέση των δύο παραπάνω καταστάσεων. Σίγουρα θα είχαμε περιπτώσεις βαθιά λογικών που θα επέλεγαν τα ζεύγη τους συνετά και προσεκτικά , μα και περιπτώσεις βαθιά μη λογικών ανθρώπων.
Ας σταθούμε σε αυτούς τους μη λογικούς ανθρώπους.Τα ζεύγη αυτά θα αποτελούνται από ανθρώπους που δεν θαυμάζουν ο ένας τον άλλο και που δεν κάνουν καμία προσπάθεια βελτίωσης κατά την ενεργοποίηση της αφύπνισης. Ο μηχανισμός θα ενεργοποιούνταν και στιγματισμένοι θα έβγαιναν στην εύρεση άλλου ζεύγους. Το μείγμα στιγματισμένων και μη ανθρώπων θα έκανε απογόνους και των δύο ειδών οπότε η κοινωνία θα ισορροπούσε προς την πλευρά των αστιγμάτιστων μιας και ο προστατευτικός μηχανισμός θα παρέμενε ενεργός να επαναφέρει την τάξη, και συνεπώς να θυμίζει στα ζευγάρια πώς πρέπει να κινούνται στο δρόμο του θαυμασμού και όχι μακριά από αυτόν.
Είναι άραγε τόσο σημαντικό για τον άνθρωπό να έχει έναν τόσο προφανή προστατευτικό μηχανισμό για να θυμάται να θαυμάζει το ταίρι του;
Κείμενο : From yourTuTors 😛 closet of thoughts!
πηγή της εικόνας : yourtutorssite

Advertisements