Ομοίότητες ή διαφορές;

IMG_5562-600x377

 

Ας σκεφτούμε την εξής φανταστική κοινωνία ανθρώπων, όπου αποτελούνταν από τρεις κοινωνικές ομάδες.
Α) Η ομάδα ανθρώπων που είναι ταυτόχρονα μορφωμένοι , πληροφορημένοι, και παιδευμένοι.
Β) Η ομάδα ανθρώπων που είναι μορφωμένοι , παραπληροφορημένοι και παιδευμένοι.
Γ) Β) Η ομάδα ανθρώπων που είναι μορφωμένοι , παραπληροφορημένοι και απαίδευτοι.
Κάθε ομάδα σε αυτήν την κοινωνία ζει σε έναν δικό της μικρόκοσμο με εσωτερικές αρχές κανονισμούς και ιεραρχία.
Μέχρι και σήμερα οι τρεις ομάδες συνδιαλλάσσονται μια φορά ανά 5εντία με έναν εκπρόσωπο κάθε ομάδας χωρίς υποχρεώσεις και περιορισμούς.
Η φανταστική αυτή κοινωνία επιλέγει να πειραματιστεί και να βάλει τις τρεις ομάδες να συνδιαλεγούν όλο και συχνότερα.
Το πείραμα ξεκινά ως εξής.
Η πρώτη συνδιάλεξη ορίζεται στα 4 χρόνια και η κάθε ομάδα στέλνει 2 εκπροσώπους , έπειτα στα 3 χρόνια και η κάθε ομάδα φέρνει 3 εκπροσώπους και συνεχίζεται αυτή η διαδικασία φτάνοντας στην μηνιαία συνδιάλεξη με 17 εκπροσώπους από κάθε ομάδα .

Τι πιστεύετε πώς θα βλέπαμε σε μια βόλτα μας σε αυτήν την μηνιαία συνδιαλλαγή των ομάδων της κοινωνίας;

Η απάντηση αν και φαίνεται προφανής δεν είναι.
Οφείλουμε να σκεφτούμε τα εξής:
α) Αποτελείται η κάθε ομάδα από λογικούς ανθρώπους;
β) Αποτελείται η κη κάθε ομάδα από μη λογικούς ανθρώπους;
γ) ή αποτελείται από μείγμα ανθρώπων και σε τι ποσοστό;

Αν η κοινωνία αυτή αποτελούνταν από λογικούς ανθρώπους τότε μιας και ο πειραματισμός έγινε σταδιακά και δόθηκε χρόνος προσαρμογής στην κάθε ομάδα , τότε στην μηνιαία συνδιάλεξη σίγουρα θα βλέπαμε μια προσαρμοσμένη συμπεριφορά από κάθε εκπρόσωπο κάθε ομάδας. Ίσως οι ομάδες 2 και 3 να είχαν μια βελτιωμένη εικόνα σχετικά με την παραπληροφόρηση και την μη παιδεία.
Αν η κοινωνία αυτή αποτελούνταν από μη λογικούς ανθρώπους τότε όλοι θα έλεγαν εγώ είμαι η καλύτερη ομάδα. Εγώ γνωρίζω τα σωστότερα και τα καλύτερα. Εγώ Εγώ….. Η εικόνα σε κάθε συνδιάλεξη θα έμοιαζε με ρινγκ ή εμπόλεμη ζώνη και η συχνότερη και πολυπληθέστερη επαφή θα πυροδοτούσε ακόμα περισσότερο την κατάσταση.

Τέλος αν η κοινωνία αυτή αποτελούνταν από ένα μείγμα ανθρώπων καταλαβαίνουμε πώς τα πράγματα θα βρίσκονταν κάπου στην μέση των δύο παραπάνω καταστάσεων. Σίγουρα θα είχαμε περιπτώσεις βαθιά διαφωτισμένων ανθρώπων κάποιων περισσότερο δυσπιστών και τέλος κάποιων θερμοκέφαλων.

Συνοψίζοντας καταλήγουμε πώς η λογική ή μη, των ανθρώπων που απαρτίζουν μια ομάδα και εν συνεχεία μια κοινωνίας έναν πλανήτη, καθορίζει την ύπαρξη ή μη ομόνοιας ή διχασμού. Φανταστείτε τώρα πόσοι άνθρωποι εκεί έξω «πειραματίζονται σε συνδιαλέξεις» στην βάση της ομόνοιας , της αποδοχής της ικανότητας για μάθηση για διάλογο για αλλαγή ……….και πόσοι περισσότεροι, στην φάση της εγωκεντρικότατης και της αυθεντίας της απολυτότητας και του δογματισμού.

Κείμενο : From yourTuTors 😛 closet of thoughts!

Advertisements