mood of the page · tip of the page

Ο χρόνος

1469686123914
Έχω σταθεί τυχερή… Στο διάβα μου έχουν βρεθεί όμορφοι άνθρωποι και μου έχουν εκμυστηρευτεί τα μυστικά τους.
Για τα Χριστούγεννα σαν δώρο, έλαβα μια συμβουλή, μια προτροπή, έλαβα μια σπίθα γνώσης…
Ζήσε το τώρα …γιατί ο Χρόνος είναι αμείλικτος.

mood of the page

Η Κυριακή η μοναδική.

1456401969425[1]

Μια φορά και έναν καιρό συναντήσαμε μια Κυριακή.
Η Κυριακή ήταν η μέρα εκείνη που κουβαλούσε το βάρος της τελευταίας μέρας. Της μέρας εκείνης, που όσα οι άνθρωποι δεν είχαν δει, νιώσει , αισθανθεί, έπρεπε να τα κάνουν στις 24 ώρες της.
Ένας περαστικός που συναντήσαμε μας είπε : Και τι θες να κάνουμε να την λυπηθούμε; Εμάς ποιος θα μας λυπηθεί; Τόση ευτυχία, κούραση, στεναχώρια, χαρά, πίεση, στρες, τόση κούρασή που θα τα εναποθέσουμε;
Ένας άλλος περαστικός μας είπε : Είναι τιμή της. Περήφανη πρέπει να είναι η Κυριακή.
Αχ γλυκιά Κυριακή…πόσα συναισθήματα ξεφορτώνονταν στις ώρες της.
Και εκείνη, την είδαμε αλήθεια, αγέρωχη, λυγερή ,ντυμένη στα καλά της πάντα να στέκει χαμογελαστή και ακούραστη, υπομονετική και όμορφή.
Το Σάββατο μια φορά πήγε και την τσίγκλισε. Μα η η Κυριακή γλυκά του είπε : αχ γλυκό μου Σάββατο εσύ μονάχα διασκεδάζεις …μα εγώ ζω.
Αυτήν την Κυριακή γνωρίσαμε εμείς και πήραμε πολύ δύναμη. Έτσι αποφασίσαμε να ξεφορτώσουμε αυτά που νιώσαμε και στην Δευτέρα και την Τρίτη και την Τετάρτη μα και την Πέμπτη και Την Παρασκευή ακόμα και στο διασκεδάστικό Σάββατο. Αποφασίσαμε να ζούμε σαν την Κυριακή κάθε μέρα…
Μια φορά και ένα καιρό λοιπόν συναντήσαμε μια Δευτέρα….

Επιμέλεια κειμένου/φώτο: yourTuTors